Olimpijczycy pływali na Marnie

12 sierpnia 1900 roku olimpijskie zawody pływackie odbywały się na Marnie wpadającej do Sekwany. Pływacy wzbudzali swoimi występami większe zainteresowanie niż najlepsi lekkoatleci świata. Widzowie gromadzili się tłumnie na brzegu, siedzieli w łodziach lub w kajakach w rzece. Właściwie zawody poprzedziły popisy cyrkowe. Żywe emocje wzbudzały zwłaszcza skoki z platformy umieszczonej wysoko nad wodą: podczas lotu skoczkowie wykonywali obroty i salta. Pierwszą konkrecją w programie olimpijskim był wyścig pływacki z przeszkodami na dystansie 200 metrów. Najpierw zawodnicy musieli przepłynąć pod poprzecznie ułożonymi na otrze drągami, potem pokonać pomost, następnie przepłynąć pomiędzy łodziami. W tej próbie najlepiej radził sobie Frederick Lane z Australii, który ten pływacki tor przeszkód pokonał w czasie 2:38,4 min. Drugą konkurencją było pływanie pod wodą. Zwyciężył tu Francuz de Vendeville, deklasując rywali. Wyścig sztafetowy 5×40 wygrali z dużą przewagą Niemcy. W finale piłki wodnej wygrali Brytyjczycy, pokonując Belgów aż siedem do dwóch. W wyścigu na 200 metrów stylem dowolnym wygrał Brytyjczyk Jarvis.